Γιορτάζοντας τη Διεθνή Ημέρα της Αγρότισσας 2024

Ζω στο Φλάγκσταφ, που είναι μια μικρή πόλη στην επαρχία Eastern Cape της Νότιας Αφρικής, που βρίσκεται στον Δήμο της Περιφέρειας O.R. Tambo. Βρίσκεται στην καρδιά μιας αγροτικής περιοχής, γνωστής για τις πλούσιες αγροτικές παραδόσεις και τα γραφικά τοπία της.

Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τη γεωργία, και πώς έχει εξελιχθεί αυτή η δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου;

Μεγαλώνοντας με μια γιαγιά που μου ενστάλαξε μια βαθιά αγάπη για τη γεωργία και σε μια κοινότητα όπου οι άνδρες ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία, με ενέπνευσε να αμφισβητήσω αυτόν τον κανόνα και να δείξω ότι και οι γυναίκες μπορούν να διαπρέψουν. Αυτό με οδήγησε να σπουδάσω Υγεία των Ζώων, και τώρα είμαι Τεχνικός Υγείας των Ζώων. Βρίσκομαι στη διαδικασία ανοίγματος μιας Μονάδας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας των Ζώων στην κοινότητά μου, αποδεικνύοντας ότι οι γυναίκες μπορούν να ηγούνται και να καινοτομούν στη γεωργία.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε νεαρά κορίτσια στην κοινότητά σας που επιθυμούν να ακολουθήσουν τα βήματά σας;

Ως μια 23χρονη γυναίκα, ενθαρρύνω τα νεαρά κορίτσια να ακολουθήσουν τα πάθη τους και να μην αποθαρρύνονται από τους παραδοσιακούς ρόλους των φύλων. Μεγάλωσα φυτεύοντας με τη γιαγιά μου και, μέσα από σκληρή δουλειά και εκπαίδευση, κυνήγησα το όνειρό μου να γίνω Τεχνικός Υγείας των Ζώων. Οι γυναίκες μπορούν να διαπρέψουν στη γεωργία και την υγεία των ζώων. Με την αναζήτηση εκπαίδευσης, την ανθεκτικότητα και την πίστη στις δυνατότητές τους, μπορούν να ηγηθούν στη μεταμόρφωση των αγροτικών κοινοτήτων και να εμπνεύσουν την επόμενη γενιά γυναικών στη γεωργία.

Σε ποιες πρωτοβουλίες ή έργα έχετε συμμετάσχει που έχουν επηρεάσει θετικά την κοινότητά σας;

Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να ξεπεράσω την πεποίθηση ότι η γεωργία και η υγεία των ζώων είναι μόνο για άνδρες. Μέσα από τις σπουδές μου στη Υγεία των Ζώων και την αφοσίωσή μου, απέδειξα την ικανότητά μου. Με εκπαίδευση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, τώρα ανοίγω μια Μονάδα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας των Ζώων. Αυτή η μονάδα δεν θα φροντίζει μόνο τα ζώα, αλλά θα παρέχει και εκπαίδευση, εμπνέοντας άλλες γυναίκες να εισέλθουν στον τομέα και να σπάσουν τα εμπόδια, αποδεικνύοντας ότι οι γυναίκες μπορούν να διαπρέψουν σε παραδοσιακά ανδρικά πεδία.

Η Ιωάννα Καρρά είναι κτηνοτρόφος και ζει στην περιοχή των Τρικάλων (Θεσσαλία). Μεγάλωσε με τους γονείς της σε μία παραδοσιακή εκτροφή γιδιών και με το πέρας των σπουδών της στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πειραιώς επέστρεψε στην περιοχής της όπου με τον σύζυγό της ίδρυσαν τη δικιά τους εκτροφή. Εκεί η βασική της ενασχόληση είναι τα αγαπημένα της γίδια. Παράλληλα έχει ολοκληρώσει την παρακολούθηση της τυροκομικής σχολής Ιωαννίνων και έχει ασχοληθεί με τα κοινά.

Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τη γεωργία, και πώς έχει εξελιχθεί αυτή η δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου;

Το έναυσμα για την ενασχόληση μου με την κτηνοτροφία ήταν οι γονείς μου που ήταν κτηνοτρόφοι. Στην οικογενειακή εκτροφή μας πήρα τα πρώτα ερεθίσματα και μεγαλώνοντας κοντά στα γίδια, αγάπησα το επάγγελμα του κτηνοτρόφου. Με το πέρας των σπουδών μου στο οικονομικό πανεπιστήμιο Πειραιώς επέστρεψα στην  περιοχή των Τρικάλων όπου ο σύζυγός μου με ενέπνευσε να ανοίξουμε τη δικιά μας μονάδα. Εκεί αυτός είναι υπεύθυνος για τα πρόβατα και εγώ για τα γίδια. Είναι σημαντικό ότι υπήρχε αυτή η αλληλοστήριξη και σήμερα έχουμε φτάσει σε ένα πολύ καλό σημείο σταβλικών εγκαταστάσεων, μηχανολογικού εξοπλισμού και γενετικού δυναμικού ενώ μπορέσαμε να ξεπεράσουμε ανυπέρβλητα εμπόδια.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε νεαρά κορίτσια στην κοινότητά σας που επιθυμούν να ακολουθήσουν τα βήματά σας;

Μπορεί  το επάγγελμα του κτηνοτρόφου να είναι πολύ απαιτητικό, αλλά με τις απαραίτητες προϋποθέσεις μπορεί να σου εξασφαλίσει έναν αξιοπρεπή τρόπο διαβίωσης. Απαιτεί σωστή οργάνωση σε όλους τους τομείς από τις σταβλικές εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό και την επιλογή των ζώων μέχρι και την οικονομική διαχείριση. Ο ρόλος της γυναίκας όταν κάνει οικογένεια είναι διττός και πολύ απαιτητικός με το κτηνοτροφικό επάγγελμα. Είναι πολύ σημαντικό που ο σύζυγός μου είναι αγρότης και αντιλαμβάνεται τις απαιτήσεις του επαγγέλματος.

Σε ποιες πρωτοβουλίες ή έργα έχετε συμμετάσχει που έχουν επηρεάσει θετικά την κοινότητά σας;

Έχω ασχοληθεί με τα κοινά και είμαι μέλος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας (Σ.Ε.Κ.). Στο παρελθόν, μαζί με τις αδερφές μου ασχοληθήκαμε με την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων καθετοποιώντας την οικογενιακή επιχείρησή μας, ωστόσο σταματήσαμε λόγω του Covid. Ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο για εμένα είναι η περίοδος των πλημμυρών στη Θεσσαλία (Σεπτέμβριος 2023) όπου χάσαμε το σύνολο σχεδόν του ζωικού κεφαλαίου, όλο τον μηχανολογικό εξοπλισμό και τις ζωοτροφές. Χωρίς την απαραίτητη στήριξη καταφέραμε να σταθούμε ξανά στα πόδια μας. Αυτό πιστεύω πως μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία και ειδικά στους ανθρώπους που χτυπηθήκαν από τέτοια καιρικά φαινόμενα. Με πολύ προσπάθεια, θέληση και σίγουρα το απαραίτητο κεφάλαιο που εξασφαλίζεται μόνο με τη δική σου καλή διαχείριση, μπορείς να ξανασταθείς στα πόδια σου.

Μόλις 23 ετών η Houraye Sega Guissé είναι μία αφοσιωμένη εκτροφέας προβάτων στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ρανερού Φερλό στη Σενεγάλη. Μεγαλώνοντας σε μια αγροτική κοινότητα, έχει αναπτύξει μια βαθιά σύνδεση με τη γη και τα ζώα, ενσωματώνοντας την ανθεκτικότητα και τη δύναμη που απαιτούνται.

Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τη γεωργία, και πώς έχει εξελιχθεί αυτή η δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου;

Αφού απέκτησα το πτυχίο μου από το κέντρο εκπαίδευσης γεωργίας και κτηνοτροφίας στο Ρανέρού (Σενεγάλη), επέλεξα να ασχοληθώ με την εκτροφή προβάτων από πάθος και για οικονομικούς λόγους. Στόχος μου ήταν να δημιουργήσω εισόδημα για να καλύψω τις ανάγκες μου και της οικογένειάς μου. Ξεκινώντας με ένα ζευγάρι προβάτων φυλής Φουλάνι, με τον καιρό η δραστηριότητά μου έχει εξελιχθεί θετικά και σήμερα έχω γύρω στα 50 ζώα, αποδεικνύοντας ότι η αποφασιστικότητα και η αγάπη για αυτό που κάνεις μπορούν να οδηγήσουν στην επιτυχία, ακόμη και σε τομείς “πρόκληση”.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε νεαρά κορίτσια στην κοινότητά σας που επιθυμούν να ακολουθήσουν τα βήματά σας;

Καταρχάς, είναι σημαντικό να αγαπάς αυτό που κάνεις. Έπειτα, χρειάζεται να εκπαιδευτείς για να αποκτήσεις στέρεες γνώσεις στην κτηνοτροφία. Είναι επίσης κρίσιμο να είσαι διαθέσιμη για την καθημερινή παρακολούθηση των δραστηριοτήτων. Για τα νεαρά κορίτσια και τις γυναίκες, είναι σημαντικό να πιστεύουν στον εαυτό τους και να μην αποθαρρύνονται από στερεότυπα ή εμπόδια. Το πάθος και η αποφασιστικότητά σας είναι τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά σας.

Σε ποιες πρωτοβουλίες ή έργα έχετε συμμετάσχει που έχουν επηρεάσει θετικά την κοινότητά σας;

Η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα ήταν να αποκτήσω εκπαίδευση στην πάχυνση προβάτων και να ξεκινήσω αυτή τη δραστηριότητα ως γυναίκα. Σε έναν τομέα που συχνά κυριαρχείται από άνδρες, δεν είναι πάντα εύκολο να βρεις τη θέση σου. Ξεπέρασα αυτά τα εμπόδια με πολλή επιμονή, δέσμευση και προσωπικές θυσίες. Ως γυναίκα, έπρεπε να αποδείξω την ικανότητά μου και την αποφασιστικότητά μου σε κάθε βήμα. Το ταξίδι μου δείχνει ότι, παρά τις δυσκολίες, είναι δυνατόν να επιτύχεις τα όνειρά σου με αποφασιστικότητα και θάρρος, και ότι οι γυναίκες μπορούν να διαπρέψουν στην κτηνοτροφία.

Είναι μια αφοσιωμένη Καναδή αγρότισσα. Με χρόνια εμπειρίας στη γεωργία, η Σαντάλ έχει γίνει μια σεβαστή προσωπικότητα στην κοινότητά της, γνωστή για την εξειδίκευσή της και τη δέσμευσή της για βιώσιμες γεωργικές πρακτικές.

Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τη γεωργία, και πώς έχει εξελιχθεί αυτή η δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου;

Μεγάλωσα σε μια οικογενειακή φάρμα και πάντα πήγαινα στη σταύλο για να δω τις αγελάδες και να φροντίσω το μικρό μου πόνι, τη Φανέτ, που μου είχε αγοράσει ο πατέρας μου. Σταδιακά, βυθίστηκα στις καθημερινές ρουτίνες εργασίας, φροντίζοντας τα ζώα και αναλαμβάνοντας καθήκοντα όπως η βοήθεια σε μια αγελάδα κατά τον τοκετό, η καταγραφή των μοσχαριών, η ονοματοδοσία τους, η σίτιση των μοσχαριών, η ανίχνευση οίστρων και, φυσικά, το άρμεγμα της αγαπημένης μου αγελάδας. Ειδικά απολάμβανα τις επισκέψεις από τον κτηνίατρο ή τους τεχνικούς. Σε μια στιγμή, ήθελα ακόμη και να γίνω ελεγκτής γάλακτος! Έτσι, αποφάσισα να σπουδάσω ζωοτεχνία στο ITA στο St-Hyacinthe.

Εκείνη την εποχή, η ιδέα να αναλάβω τη φάρμα δεν είχε περάσει από το μυαλό μου. Φαινόταν φυσικό, μεγαλώνοντας στη σκιά ενός σιλό με την επιγραφή “Φάρμα Λεκλέρ και Υιός”. Στη δεκαετία του 1980, σχεδόν πάντα ήταν ο γιος που αναμενόταν να αναλάβει… Μετά την αποφοίτησή μου και ενώ περίμενα μια ενδιαφέρουσα επαγγελματική ευκαιρία, ο πατέρας μου χρειαζόταν βοήθεια στη φάρμα. Έτσι, άρχισα να εργάζομαι εκεί και, τελικά, δεν έφυγα ποτέ. Λίγο αργότερα, σχηματίσαμε μια εταιρεία. Η Ferme M.C.F. Leclerc Inc. ιδρύθηκε το 1991 και από τότε, η φάρμα έχει συνεχώς μεγαλώσει σε μέγεθος και απόδοση.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε νεαρά κορίτσια στην κοινότητά σας που επιθυμούν να ακολουθήσουν τα βήματά σας;

Πρέπει να είστε παθιασμένοι και σίγουροι! Αυτή είναι μια προκλητική δουλειά που συνοδεύεται από πολύ άγχος. Υπάρχουν οικονομικές, κοινωνικές και οικογενειακές πιέσεις που είναι ιδιαίτερα δύσκολες στον τομέα της γεωργίας. Πρέπει να έχετε σαφείς στόχους. Ορίστε το εύρος της συμμετοχής σας και δημιουργήστε σταθερές, δίκαιες συνεργασίες.

Από την καλή πλευρά, αυτή η δουλειά προσφέρει τεράστια ικανοποίηση και υπερηφάνεια. Το να είσαι αγρότης σημαίνει επίσης να είσαι επιχειρηματίας, διευθυντής, ηγέτης ανθρώπινων πόρων, γραμματέας-ταμίας, εν μέρει κτηνίατρος, εν μέρει γεωπόνος, εν μέρει φυσιοδίφης και συχνά μια μητέρα που παρακολουθεί τα παιδιά της να μεγαλώνουν ανάμεσα στις πραγματικότητες και την ομορφιά της φύσης, μαζί με τους κινδύνους των μηχανημάτων και των ζώων. Συχνά, οι παππούδες ή τα κοντινά μέλη της οικογένειας είναι παρόντες για να μεταδώσουν τη γνώση, δημιουργώντας ειδικούς δεσμούς.

Σε ποιες πρωτοβουλίες ή έργα έχετε συμμετάσχει που έχουν επηρεάσει θετικά την κοινότητά σας;

Η επιτυχία μου, η υπερηφάνειά μου, είναι ότι κατάφερα να ξεχωρίσω επιλέγοντας μια φυλή αγελάδας που είναι ασυνήθιστη στο Κεμπέκ.

Ανακάλυψα ένα σπάνιο διαμάντι και εργάστηκα με τους απογόνους του για να δημιουργήσω ένα υψηλής ποιότητας κοπάδι. Πολλές από τις “κόρες” μου έχουν επιτύχει επιτυχίες που με γεμίζουν υπερηφάνεια. Έχω ένα όμορφο και παραγωγικό κοπάδι που είναι αναγνωρίσιμο σε όλη την επαρχία.

Η κτηνίατρος Letícia Dini Piedade από την περιοχή Piracicaba-SP της Βραζιλίας

Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τη γεωργία, και πώς έχει εξελιχθεί αυτή η δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου;

Από παιδί, ονειρευόμουν να εργαστώ ως κτηνίατρος, και καθ’ όλη τη διάρκεια της φοίτησής μου στο πανεπιστήμιο ερωτεύτηκα τον τομέα των μεγάλων ζώων. Με την πάροδο των ετών και με τις πρακτικές που ολοκλήρωσα, κατέληξα να μαγεύομαι όλο και περισσότερο από τον τομέα της εκτροφής μοσχαριών.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε νεαρά κορίτσια στην κοινότητά σας που επιθυμούν να ακολουθήσουν τα βήματά σας;

Ένας τύπος συμβουλής που θα έδινα στα κορίτσια που θέλουν να ακολουθήσουν τα βήματά μου είναι να μην εγκαταλείπουν ποτέ τα όνειρά τους. Ό,τι κι αν περάσουμε, το τελικό αποτέλεσμα πάντα έρχεται, και στο τέλος είναι ανταποδοτικό.

Μπορείς να μοιραστείς μια στιγμή υπερηφάνειας ή ένα επίτευγμα που έχεις βιώσει στη δουλειά σου ή στην εμπλοκή σου στην κοινότητα;

Μείωση στον αριθμό των κρουσμάτων ασθενών ζώων, αναδιάρθρωση της ομάδας και σημαντική μείωση της θνησιμότητας κατά τις φάσεις αναπαραγωγής και εκτροφής.

Η κτηνίατρος Ana Carolina Pereira Braga από την περιοχή Teresopolis Rj της Βραζιλίας

Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τη γεωργία, και πώς έχει εξελιχθεί αυτή η δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου;

Προέρχομαι από μια οικογένεια όπου όλα όσα έχουμε χτίσει μέχρι σήμερα οφείλονται στους ίππους. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω σε αυτό το περιβάλλον από τότε. Δεν θα μπορούσα να επιλέξω κανένα άλλο επάγγελμα εκτός από την κτηνιατρική.

Ποτέ μην εγκαταλείπεις τα όνειρά σου! Αυτό το περιβάλλον είναι προκλητικό, κάνε πάντα το καλύτερο που μπορείς.

Με πολλή ταπεινότητα και θέληση, θα τα καταφέρεις.

Μπορείς να μοιραστείς μια στιγμή υπερηφάνειας ή ένα επίτευγμα που έχεις βιώσει στη δουλειά σου ή στην εμπλοκή σου στην κοινότητα;

Θυμάμαι μια ιδιαίτερη στιγμή. Ήμουν έτοιμη να παρουσιάσω τη διπλωματική μου εργασία στο πανεπιστήμιο. Έλαβα ένα μήνυμα από τον ιδιοκτήτη ενός πολύ σημαντικού αναπαραγωγικού σταθμού της φυλής Mangalarga Marchador, ζητώντας μου να ξεκινήσω τη δημιουργία της αναπαραγωγικής περιοχής σε αυτόν τον σταθμό.

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα όταν διάβασα το μήνυμα και συνειδητοποίησα ότι ήμουν στον σωστό δρόμο.

Η κτηνίατρος Maria Márcia Junqueira Salles από το Sao Luis do Paraitinga SP της Βραζιλίας

Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τη γεωργία, και πώς έχει εξελιχθεί αυτή η δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου;

Μετά τον θάνατο του πατέρα μου, δεν ήμασταν σε θέση να διαχειριστούμε τη φάρμα. Ήταν ενοικιασμένη για πολλά χρόνια.

Αλλά μετά τον γάμο μου, ο σύζυγός μου συμφώνησε να αναλάβει αυτήν την επιχείρηση και στη συνέχεια ο γιος και η κόρη μου μας υποστήριξαν επίσης, και συνεχίσαμε την κληρονομιά που μας άφησαν οι γονείς μου.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε νεαρά κορίτσια στην κοινότητά σας που επιθυμούν να ακολουθήσουν τα βήματά σας;

Θα τους έλεγα να μην σταματούν ποτέ να εργάζονται με αφοσίωση και αγάπη. Είναι σκληρή δουλειά, αλλά αν γίνει με ευχαρίστηση, όλα θα πάνε καλά

Μπορείς να μοιραστείς μια στιγμή υπερηφάνειας ή ένα επίτευγμα που έχεις βιώσει στη δουλειά σου ή στην εμπλοκή σου στην κοινότητα;

Πολλές στιγμές ήταν σημαντικές για την οικογένειά μας κατά τη διάρκεια των ετών που αναπτύσσουμε τη φάρμα Σάο Ζοζέ, αλλά όταν ανοίξαμε το ράντσο Compost Barn ήταν ιδιαίτερη. Ήταν μια φάση που σημάδεψε σημαντικά την εξέλιξή μας.